Data:

 

Magazyn STORMER Nr.1


 

WYDAWNICTWO:


ISD RECORDS
 

 

B&H Oddziały na Świecie

Publicystyka - Artykuły
 

      Bolszewizm i Synagoga

    Żydzi nie lubią, gdy się o nich rozmawia. Chcą, aby społeczeństwo było utrzymane w przekonaniu, że są oni jedynie wyznawcami pewnej religii. Nie chcą, aby nie-żydzi poznali prawdę. Żydowscy publicyści i ich przekupni nie-żydowscy kolesie, uczynili wszystko co w swej mocy, aby świat zapomniał o tym, czego żydzi dokonali w Hiszpanii w latach 1936-1939. Odwracając uwagę od żydowskiej winy, żydowscy twórcy opinii publicznej mówią o hiszpańskiej „wojnie domowej”. W rzeczywistości to, co wydarzyło się w Hiszpanii było identyczne z tym, co wydarzyło się w Związku Sowieckim po 1917 roku: wojna toczona przez żydów przeciwko ludom nie-żydowskim! Żydzi chcieli osiągnąć w Hiszpanii to, co już od dawna osiągnęli na Wschodzie: pragnęli zdobyć kontrolę nad narodem hiszpańskim i dodać do hiszpańskiej flagi czerwoną gwiazdę wraz z młotem i sierpem na cześć swego zwycięstwa. Niechaj fakt, że żydzi zdołali w Hiszpanii uzyskać pomoc zdezorientowanych nie-żydów, nie wprowadza nas w błąd patrzenia na te wydarzenia jedynie jako na hiszpańską „wojnę domową”. Jeżeli dzisiejsze wydarzenia mają być przydatnymi przestrogami dla przyszłych pokoleń, to historycy muszą powiedzieć jasno: Wojna w Hiszpanii była aktem światowego spisku żydowskiego, którego celem było zniewolenie ludu Hiszpanii. Żydowska wojna w południowo-zachodniej części Europy miała się przelać z Hiszpanii do Francji, a później na resztę kontynentu. Żydzi spodziewali się, że stojąca na Wschodzie armia Stalina dopełniłaby ich dominacji w Europie.

   Fakt, że bolszewicka wojna w Hiszpanii była wojną żydowską potwierdziły niektóre szokujące wydarzenia: podpalano chrześcijańskie kościoły, mordowano kler, a kości świętych zakonnic były wyjmowane ze swych krypy i oddawane w ręce podludzi.1 Jedynie Synagogi przetrwały i ani jeden rabin nie stracił życia podczas masowych, bolszewickich rzezi. To co stało się w Hiszpanii, dzieje się na ziemi Sowietów, ziemi, która kiedyś nosiła nazwę Rosji. Już na samym początku rewolucji bolszewickiej, chrześcijańskie kościoły były niszczone bądź zamieniane na kina i składowiska, a chrześcijańscy duchowni bestialsko mordowani.

    Synagogi, zwane w Nowym Testamencie norami złodziei, ocalały i rabini mogli dalej przeklinać chrześcijaństwo w imieniu swego boga Jahwe.2 Czy nie jest oczywisty fakt, że walka bolszewizmu o bezbożność jest skierowana wyłącznie przeciwko nie-żydom?! Czy nie jest prawdą, że to, co przedstawia się światu jako bolszewizm jest niczym innym, jak Sprawą Żydowską?! Nigdy wcześniej świat nie widział tak przejrzyście realizacji prawa Talmudu mówiącego, że:

„Każdy żyd ma obowiązek pracy na rzecz spalenia i likwidacji  chrześcijańskich kościołów. Święci mają być znieważeni, a księża zabici”.3

   (...)Źródło światowych nieszczęść będzie na zawsze wyeliminowane dopiero wtedy, kiedy żydostwo w swej całości zostanie zniszczone.

 Julius Streicher, Bolschewismus und Synogoge, Der Stürmer, #36/1941.

tłum.: C18

1 Podobnych aktów barbarzyństwa dopuszczały się żydowskie bandy rabunkowe oraz żydowskie partyzantki komunistyczne, sowieckie i PPR-owskie (GL-AL.) na wschodnich terenach okupowanej Polski w latach 1939-1944(przyp. tłum.).
2 Dla porównania: w okupowanej przez sowietów Polsce w latach 1939-1941, nałożono na parafie katolickie podatki od 50000 do 100000 rubli rocznie, na księży zaś  po 30000 rubli, co miało na celu zniszczenie życia kościelnego, o analogicznych podatkach dla rabinów i bożnic nic nie było słychać (por. Leszek Żebrowski, Narodowe Siły Zbrojne, str. 44, t.1, wyd. Burchard Edition, 1994, Warszawa).   
3 por. Schulchanaruch, Jore Dea, str.146 §14, Aboda zarah and Hilschoth.

 
 
           Copyright:
    Blood & Honour